“Sangangdaan ang patunguhan ng tao, Danny, nalimutan mo na ba si Socrates? Pinay sex Siya ang aming balediktoryan sa San Ildefonso Academy. “Bago matapos ang buwang ito,” sagot ko. Villavicencio. Ang ugong ng dyip. Araw-araw. Mapalad nga si Kuya. Pakikiramay na mahigit nang anim na buwan naming nadarama. “Kita mo at kay lakas ng Kuya ngayon,” dugtong ko pa. Hindi alam ni Danny, tunay na matatag ang loob ni Kuya. Ewan ko kung ano ang nadarama mo sa tuwing papasok ka ng ospital. Naramdaman ko na lamang na uminit ang aking mga mata. Iyon ang nadarama ko. Ang mahirap yakapin ay ang malupit na katotohanang darating pa lamang. “Masaya sana ako,” sabi niyang nagtatampo, “at kung ako’y nagbibiro ay malalakas ang inyong halakhak, lamang ay wala akong taginting na maulinigan. Nakapanlulumo. Matalik ko siyang kaibigan at mahigpit ding kaagaw. Bata pa siya. Pangarap din kasi niya na makarating sa Amerika. Sa aming panaka-nakang pagbibiruan, kung magkagayon man, ay saglit lamang ang dampi ng tuwa sa aming mga mukha. “Masaya sana ako,” sabi niyang nagtatampo, “at kung ako’y nagbibiro ay malalakas ang inyong halakhak, lamang ay wala akong taginting na maulinigan.
